Anna Onichimowska


o mnie
książki

• ważniejsze publikacje

• spolszczenia i antologie

• wydania obcojęzyczne

• książki czytane

• recenzje

• zapowiedzi


scenariusze

trofea

kontakt

przyjaciele
fotografie


 

 

Ewa Gruda, Wiele domów, wiele spraw

Małgorzata Kąkiel, Drugie życie Michałka

Irena Bolek, Magia rodzinna

Ewa Gruda, Bez zbędnych słów

Anna S. Dębowska, Najważniejsze, żeby się nie nudzić

Izabela Milcrut, Samotne wyspy i storczyk

Grażyna Lewandowicz, Maciek duch niezwykły

Anna Romanowska, Jej światy

Anna Mazurkiewicz, Bariera ochronna

Grzegorz Leszczyński rozmawia z Anną Onichimowską

Danuta Świerczyńska-Jelonek, Świetna książka!

Hanna Bielawska-Adamik, Zza polarnego kręgu

Hanna Bielawska-Adamik, ...i co dalej?!

Judytka Berłowska rozmawia z Anną Onichimowską o końcu świata i poziomkach

Anna Horodecka, Rodzinne szaleństwa

Danuta Świerczyńska-Jelonek, Dom, wiatr, pustynia i buty

Anna Maria Krajewska, Coś nowego?

Marek Ławrynowicz, Oczyszczającą siła katastrofy

Ewa Gruda, Bardzo trudne puzzle

Małgorzata Sucharska, ...

Małgorzata Sucharska, ...

Katarzyna Kotowska, Zabawy z wyobraźnią

Hanna Lebecka, Za rok - Bolonia

Danuta Świerczyńska-Jelonek, Mogę, jeśli myślę, że mogę

Barbara Tylicka, Dzieciństwo jak baśń

Internetowa Księgarnia Gandalf, Recenzje czytelników "Hera moja miłość"

Ruch Teatralny 5/98, Wpadł słoń do szafy w Animacji

Barbara Szargot, Pogromcy duchów i ich adwersarze

Damian Gajda, Trzecie oko - Anna Onichimowska

Ewa Gruda, Zmyślone…

Joanna Olech, Pięć, dziesięć i trochę więcej

Ewa Gruda, Ciepło – zimno

Ewa Zienkiewicz, Mali Pisarze

Damian Gajda, Nastolatek w darkroomie

Koniec - coming out, głosy internautów

Ewa Gruda, Rajski ptak

Agnieszka Grzegorzewska, Recenzja "Pomiędzy"

Marek Ławrynowicz, Opowieści cokolwiek niesamowite

Ewa Gruda, Inny, nieznany...

tamaryszek, po mię dzy

Damian Gajda rozmawia z Anną Onichimowską

Jarosław Czechowicz, "Pomiędzy" Anna Onichimowska

Anna Onichimowska i Agata Dudek "Tajemnica Malutkiej"

Ula, Czas meteorów, czyli różnimy się!

Ania Mischke, miasto dzieci.pl

Wojciech Chmielewski, Baśnie z III RP

Agaczyta.blox.pl, Pomiędzy

Agnieszka Hałubiec, Pomiędzy może zdarzyć się wszystko

Olga Zarzycka, Nie bój się demonów

miniformy.blox.pl, Piecyk, czapeczka i budyń

Sabina Bauman, Wszystko jest możliwe, Nowe Książki 2/2013

Anna Grzyb, Pomiędzy Anna Onichimowska

Marta Kusz, Historie o książkach: Opowiadanie to niedoceniany gatunek literacki

Zupa z gwoździa / tamaryszkowe pre-teksty

Zupa z gwoździa / radiokrakow.pl

Zupa z gwoździa, Agnieszka Grzegorzewska / ksiazka.net.pl

Marta Kusz, „Zupa z gwoździa” Anna Onichimowska

Dominik Borowski, Między heteroseksualizmem a homoseksualizmem… O odkrywaniu orientacji seksualnej w powieści Koniec gry Anny Onichimowskiej

zakladka-do-ksiazki, Piecyk, czapeczka i budyń Anny Onichimowskiej

Dziewczynka z guzikiem, Piecyk, czapeczka i budyń

Magdalena Kwiatkowska-Gadzińska, Za szafą

Basia Pelc, Dzień czekolady

Sylwia Kępa, Pomiędzy

Czytająca mama, Koniec gry

Danuta Świerczyńska-Jelonek, Prawie się nie boję…

Nasz świat wypełniony książkami, Prawie się nie boję...

Od rana do wieczora, Ja się boję, ty się boisz, ono się boi…

lubimyczytac.pl, Pomiędzy

Hanna Diduszko, Świat zza szafy

„Prawie się nie boję...”, Anna Onichimowska; Kokon Fantazji

Siła przyjaźni, tosimama.blogspot.se

Magda Kwiatkowska-Gadzińska, Z głową pod dywanem

Joanna Maj-Kirsz, Polecamy książki dla juniorów: z dywanem w tytule

 

Homoseksualizm w literaturze młodzieżowej to wciąż temat tabu. Kiedyś, będąc na spotkaniu z autorem książek dla młodzieży, usłyszałam, że pisarzom bardzo trudno jest zabrać się za ten temat, bo jest bardzo delikatny i wielu po prostu nie wie, jak to ugryźć. Anna Onichimowska udowodniła, że dla młodzieży można pisać o wszystkim, nawet o homoseksualizmie i to w bardzo wiarygodny sposób.
Alek jest cenionym właścicielem oryginalnego biura podróży. Ma ustabilizowaną sytuację życiową, kochającego partnera, wielu przyjaciół i udane życie. Ale nie zawsze tak było. Nagła wiadomość o tragicznej śmierci brata zmusza Alka do bolesnego powrotu do przeszłości. Odwiedziny w rodzinnym domu, z którego został wyrzucony tuż przed osiemnastymi urodzinami, przywołują falę wspomnień. Przez chwilę znowu jest zagubionym chłopakiem u progu dorosłości, który ze zdumieniem odkrywa, że jest homoseksualistą. I choć ma najlepszą dziewczynę w całej szkole, która planuje z nim poważną przyszłość, nie potrafi udawać, że odpowiada mu podwójne życie. W całej tej sytuacji nie pomaga fakt, że jego rodzina nie ma cienia tolerancji dla "takich zboczeń", a jego brat jest aktywnym członkiem bojówki "Młodzieży Wszechpolskiej".
Choć Alek opowiada swoją historię z pozycji osoby dorosłej, która wszystko ma już za sobą, jego opowieść jest po brzegi wypełniona emocjami, które chyba nigdy do końca nie wygasną. Autorka świetnie pokazała, jak musi czuć się siedemnastoletni chłopak, który odkrywa pociąg do tej samej płci. Każdy na jego miejscu przechodziłby te same trudności i borykał się z podobnymi myślami. Z jednej strony chce być "normalny", taki jak wszyscy, założyć rodzinę, mieć dzieci; z drugiej strony pragnie akceptacji i zrozumienia, głównie ze strony rodziny. Niestety, własnej wartości nie znajdzie ani w oczach rówieśników, ani nauczycieli, ani tym bardziej u rodziców. Wyrzucony z domu tuż przed osiemnastką, będzie musiał zacząć żyć na własny rachunek. Sam tytuł Koniec gry wskazuje z jednej strony na zakończenie pewnego etapu w życiu (beztroskiej młodości), a z drugiej strony odnosi się do skończenia gry z samym sobą i udawania przed innymi, ukrywania swojej odmienności.
Anna Onichimowska stworzyła bardzo przekonujące kreacje wszystkich swoich bohaterów, wraz z ich wadami i zaletami. Każda postać w książce żyje własnym życiem, myśli i czuje – nie ma tu papierowych ludzików, którzy są tylko tłem. Wśród nich postać  młodego chłopaka-homoseksualisty zasługuje na szczególną uwagę. Jego myśli, czyny, zachowanie i podejmowane decyzje wydają się bardzo naturalne. Jednocześnie autorka unika wulgarnych czy nacechowanych erotycznie scen, więc pozycja ta jest odpowiednia przede wszystkim dla młodych czytelników. Książka skupia się głównie wokół emocji związanych z trudnym dojrzewaniem i bardzo szybkim wchodzeniem w dorosłość. W historii Alka nie ma sztuczności. Autorka stara się pokazać problem braku akceptacji dla homoseksualizmu i wyzwań, z jakimi muszą zmagać się osoby, które zadeklarowały swoje preferencje seksualne, jednocześnie podkreślając, że każda osoba, niezależnie kim jest, ma prawo do własnej godności i poszanowania swoich opinii. I jedyne, co może nieco w tej fabule uwierać, to bardzo hollywoodzki, a nawet nierealny koniec tej historii. Wydaje się, że jak na mocno osadzoną w realiach powieść, takie zakończenie jest wręcz nieprawdopodobne. Ale da się na to przymknąć oko – wszak Alek zasłużył na taki właśnie los.
Koniec gry to książka nie tylko dla młodych ludzi, którzy szukają swojej tożsamości, ale również dla tych, którym trudno jest zrozumieć i zaakceptować homoseksualizm. Spojrzenie na ten problem z drugiej strony, próba zrozumienia chłopaka, który odkrył, że jest gejem, może dać do myślenia i być może w jakiejś części pomoże zrewidować poglądy osób, które nie do końca rozumieją, czym jest homoseksualizm. Warto sięgnąć po tę książkę również dlatego, że w naszej rodzimej literaturze jest deficyt takich pozycji, warto więc przekonać się, jak wygląda temat tabu z perspektywy polskiej rzeczywistości.

Recenzja powstała w ramach współpracy z portalem granice.pl
4 grudnia 2016

czytajacamama.pl

 


książka >

 

 

Design Marta Maro