Anna Onichimowska


o mnie
książki

• ważniejsze publikacje

• spolszczenia i antologie

• wydania obcojęzyczne

• książki czytane

• recenzje

• zapowiedzi


scenariusze

trofea

kontakt

przyjaciele
fotografie


 

 

Ewa Gruda, Wiele domów, wiele spraw

Małgorzata Kąkiel, Drugie życie Michałka

Irena Bolek, Magia rodzinna

Ewa Gruda, Bez zbędnych słów

Anna S. Dębowska, Najważniejsze, żeby się nie nudzić

Izabela Milcrut, Samotne wyspy i storczyk

Grażyna Lewandowicz, Maciek duch niezwykły

Anna Romanowska, Jej światy

Anna Mazurkiewicz, Bariera ochronna

Grzegorz Leszczyński rozmawia z Anną Onichimowską

Danuta Świerczyńska-Jelonek, Świetna książka!

Hanna Bielawska-Adamik, Zza polarnego kręgu

Hanna Bielawska-Adamik, ...i co dalej?!

Judytka Berłowska rozmawia z Anną Onichimowską o końcu świata i poziomkach

Anna Horodecka, Rodzinne szaleństwa

Danuta Świerczyńska-Jelonek, Dom, wiatr, pustynia i buty

Anna Maria Krajewska, Coś nowego?

Marek Ławrynowicz, Oczyszczającą siła katastrofy

Ewa Gruda, Bardzo trudne puzzle

Małgorzata Sucharska, ...

Małgorzata Sucharska, ...

Katarzyna Kotowska, Zabawy z wyobraźnią

Hanna Lebecka, Za rok - Bolonia

Danuta Świerczyńska-Jelonek, Mogę, jeśli myślę, że mogę

Barbara Tylicka, Dzieciństwo jak baśń

Internetowa Księgarnia Gandalf, Recenzje czytelników "Hera moja miłość"

Ruch Teatralny 5/98, Wpadł słoń do szafy w Animacji

Barbara Szargot, Pogromcy duchów i ich adwersarze

Damian Gajda, Trzecie oko - Anna Onichimowska

Ewa Gruda, Zmyślone…

Joanna Olech, Pięć, dziesięć i trochę więcej

Ewa Gruda, Ciepło – zimno

Ewa Zienkiewicz, Mali Pisarze

Damian Gajda, Nastolatek w darkroomie

Koniec - coming out, głosy internautów

Ewa Gruda, Rajski ptak

Agnieszka Grzegorzewska, Recenzja "Pomiędzy"

Marek Ławrynowicz, Opowieści cokolwiek niesamowite

Ewa Gruda, Inny, nieznany...

tamaryszek, po mię dzy

Damian Gajda rozmawia z Anną Onichimowską

Jarosław Czechowicz, "Pomiędzy" Anna Onichimowska

Anna Onichimowska i Agata Dudek "Tajemnica Malutkiej"

Ula, Czas meteorów, czyli różnimy się!

Ania Mischke, miasto dzieci.pl

Wojciech Chmielewski, Baśnie z III RP

Agaczyta.blox.pl, Pomiędzy

Agnieszka Hałubiec, Pomiędzy może zdarzyć się wszystko

Olga Zarzycka, Nie bój się demonów

miniformy.blox.pl, Piecyk, czapeczka i budyń

Sabina Bauman, Wszystko jest możliwe, Nowe Książki 2/2013

Anna Grzyb, Pomiędzy Anna Onichimowska

Marta Kusz, Historie o książkach: Opowiadanie to niedoceniany gatunek literacki

Zupa z gwoździa / tamaryszkowe pre-teksty

Zupa z gwoździa / radiokrakow.pl

Zupa z gwoździa, Agnieszka Grzegorzewska / ksiazka.net.pl

Marta Kusz, „Zupa z gwoździa” Anna Onichimowska

Dominik Borowski, Między heteroseksualizmem a homoseksualizmem… O odkrywaniu orientacji seksualnej w powieści Koniec gry Anny Onichimowskiej

zakladka-do-ksiazki, Piecyk, czapeczka i budyń Anny Onichimowskiej

Dziewczynka z guzikiem, Piecyk, czapeczka i budyń

Magdalena Kwiatkowska-Gadzińska, Za szafą

Basia Pelc, Dzień czekolady

Sylwia Kępa, Pomiędzy

Czytająca mama, Koniec gry

Danuta Świerczyńska-Jelonek, Prawie się nie boję…

Nasz świat wypełniony książkami, Prawie się nie boję...

Od rana do wieczora, Ja się boję, ty się boisz, ono się boi…

lubimyczytac.pl, Pomiędzy

Hanna Diduszko, Świat zza szafy

„Prawie się nie boję...”, Anna Onichimowska; Kokon Fantazji

Siła przyjaźni, tosimama.blogspot.se

Magda Kwiatkowska-Gadzińska, Z głową pod dywanem

Joanna Maj-Kirsz, Polecamy książki dla juniorów: z dywanem w tytule

 

 

Każde dziecko chce być akceptowane przez swoich rówieśników. Jednocześnie każda grupa znajduje sobie ofiarę wśród swoich członków. Nikt nie chce tą ofiarą być, dlatego dzieci często za wszelką cenę starają się być wśród tych, którzy się śmieją, a nie tych, którzy są wyśmiewani. Podobnie było z Hanią, bohaterką książki "Z głową pod dywanem".

Hanię i Bulbesa czytelnicy znają z "Prawie się nie boję…", czyli pierwszego tomu ich przygód. Wtedy połączył ich fakt, że każde z nich czegoś się boi. Bulbes martwił się, czy mama zdąży odebrać go ze szkoły, a kiedy się spóźniała, w jego głowie rodziły się różne, straszne scenariusze. Z kolei Hania najpierw bała się swojej mamy, która krzyczała na tatę. Teraz mama już z nimi nie mieszka, ale Hania zaczęła bać się potwora, który według niej żył na ich działce. To połączyło bohaterów książki Anny Onichimowskiej, dzieci zaprzyjaźniły się ze sobą. Spędzali razem czas na przerwach, wspierali w trudnych chwilach, ale jednocześnie stali się pośmiewiskiem. Wszyscy nazywali ich narzeczonymi i kpili z ich przyjaźni. Dzieci jednak zadawały się tym nie przejmować, aż do dnia, w którym cała klasa wybrała się na wycieczkę do biblioteki. Mieli tam spotkać się z panią pisarką. Najpierw pani pisarka opowiedziała dzieciom o sobie, o swoich marzeniach i o tym, kim chciała zostać, kiedy była mała. A później to ona zapytała dzieci, kim chciałyby zostać, kiedy dorosną. Każdy odpowiadał inaczej, jeden z chłopców chciał zostać prezydentem, inny policjantem, wielu marzyło o tym, żeby zostać piłkarzami. Wyłamał się tylko Bulbes, który powiedział, że kiedy dorośnie, zostanie kucharzem! Gdy tylko wypowiedział te słowa, od razy pożałował, bo cała grupa zaczęła się z niego wyśmiewać. Bo jak można marzyć o tym, żeby zostać kucharzem?! Hania nie chce stać się pośmiewiskiem całej klasy, dlatego jak pozostałe dziewczynki mówi, że chce zostać aktorką. Boi się przyznać przed grupą, że najbardziej marzy o tym, żeby zostać astronomem i przyglądać się gwiazdom. A Bulbes wie, że Hania kłamie, ale nie wie, dlaczego to robi… To sprawia, że ich przyjaźń wchodzi w fazę kryzysu. Czy uda im się pogodzić i wyjaśnić wszystkie nieporozumienia? I co wspólnego ma z tym tytułowy dywan? Żeby się tego dowiedzieć, trzeba przeczytać książkę.

A przeczytać ją naprawdę warto. Bo to mądra pozycja, dzięki której młodzi czytelnicy dowiedzą się, czy warto jest mówić prawdę i żyć w zgodzie ze sobą. Historię Bulbesa i Hani powinny poznać wszystkie dzieci. Ba! Uważam, że właśnie takie książki powinny trafiać do kanonu lektur szkolnych. Warto ją również czytać w domu i rozmawiać na jej temat z dziećmi, bo choć różnica między kłamstwem a pominięciem prawdy nie jest duża, to trzeba o niej pamiętać i zawsze warto mówić prawdę i stawać po stronie tych, którzy są nam bliscy.

Ilustracje do książki stworzyła tak, jak w przypadku pierwszego tomu, Ola Woldańska-Płocińska i znowu nie mogę oderwać od nich oczu. Są piękne i wyjątkowe! Książkę wyróżnia również oryginalny sposób zapisania tekstu: część zdań napisano dużymi literami, drukowanymi albo pisanymi. To kluczowe zdania książki, jedne śmieszą i dodają otuchy, inne bolą. Ale warto przeczytać je wszystkie i zastanowić się nad tym, którą drogą podążać, żeby żyć w zgodzie ze sobą i nie ranić ludzi naprawdę nam bliskich.

Magda Kwiatkowska-Gadzińska

qlturka.pl

 


książka >

 

 

Design Marta Maro