Anna Onichimowska


o mnie
książki

• ważniejsze publikacje

• spolszczenia i antologie

• wydania obcojęzyczne

• książki czytane

• recenzje

• zapowiedzi


scenariusze

trofea

kontakt

przyjaciele
fotografie


 

 

Ewa Gruda, Wiele domów, wiele spraw

Małgorzata Kąkiel, Drugie życie Michałka

Irena Bolek, Magia rodzinna

Ewa Gruda, Bez zbędnych słów

Anna S. Dębowska, Najważniejsze, żeby się nie nudzić

Izabela Milcrut, Samotne wyspy i storczyk

Grażyna Lewandowicz, Maciek duch niezwykły

Anna Romanowska, Jej światy

Anna Mazurkiewicz, Bariera ochronna

Grzegorz Leszczyński rozmawia z Anną Onichimowską

Danuta Świerczyńska-Jelonek, Świetna książka!

Hanna Bielawska-Adamik, Zza polarnego kręgu

Hanna Bielawska-Adamik, ...i co dalej?!

Judytka Berłowska rozmawia z Anną Onichimowską o końcu świata i poziomkach

Anna Horodecka, Rodzinne szaleństwa

Danuta Świerczyńska-Jelonek, Dom, wiatr, pustynia i buty

Anna Maria Krajewska, Coś nowego?

Marek Ławrynowicz, Oczyszczającą siła katastrofy

Ewa Gruda, Bardzo trudne puzzle

Małgorzata Sucharska, ...

Małgorzata Sucharska, ...

Katarzyna Kotowska, Zabawy z wyobraźnią

Hanna Lebecka, Za rok - Bolonia

Danuta Świerczyńska-Jelonek, Mogę, jeśli myślę, że mogę

Barbara Tylicka, Dzieciństwo jak baśń

Internetowa Księgarnia Gandalf, Recenzje czytelników "Hera moja miłość"

Ruch Teatralny 5/98, Wpadł słoń do szafy w Animacji

Barbara Szargot, Pogromcy duchów i ich adwersarze

Damian Gajda, Trzecie oko - Anna Onichimowska

Ewa Gruda, Zmyślone…

Joanna Olech, Pięć, dziesięć i trochę więcej

Ewa Gruda, Ciepło – zimno

Ewa Zienkiewicz, Mali Pisarze

Damian Gajda, Nastolatek w darkroomie

Koniec - coming out, głosy internautów

Ewa Gruda, Rajski ptak

Agnieszka Grzegorzewska, Recenzja "Pomiędzy"

Marek Ławrynowicz, Opowieści cokolwiek niesamowite

Ewa Gruda, Inny, nieznany...

tamaryszek, po mię dzy

Damian Gajda rozmawia z Anną Onichimowską

Jarosław Czechowicz, "Pomiędzy" Anna Onichimowska

Anna Onichimowska i Agata Dudek "Tajemnica Malutkiej"

Ula, Czas meteorów, czyli różnimy się!

Ania Mischke, miasto dzieci.pl

Wojciech Chmielewski, Baśnie z III RP

Agaczyta.blox.pl, Pomiędzy

Agnieszka Hałubiec, Pomiędzy może zdarzyć się wszystko

Olga Zarzycka, Nie bój się demonów

miniformy.blox.pl, Piecyk, czapeczka i budyń

Sabina Bauman, Wszystko jest możliwe, Nowe Książki 2/2013

Anna Grzyb, Pomiędzy Anna Onichimowska

Marta Kusz, Historie o książkach: Opowiadanie to niedoceniany gatunek literacki

Zupa z gwoździa / tamaryszkowe pre-teksty

Zupa z gwoździa / radiokrakow.pl

Zupa z gwoździa, Agnieszka Grzegorzewska / ksiazka.net.pl

Marta Kusz, „Zupa z gwoździa” Anna Onichimowska

Dominik Borowski, Między heteroseksualizmem a homoseksualizmem… O odkrywaniu orientacji seksualnej w powieści Koniec gry Anny Onichimowskiej

zakladka-do-ksiazki, Piecyk, czapeczka i budyń Anny Onichimowskiej

Dziewczynka z guzikiem, Piecyk, czapeczka i budyń

Magdalena Kwiatkowska-Gadzińska, Za szafą

Basia Pelc, Dzień czekolady

Sylwia Kępa, Pomiędzy

Czytająca mama, Koniec gry

Danuta Świerczyńska-Jelonek, Prawie się nie boję…

Nasz świat wypełniony książkami, Prawie się nie boję...

Od rana do wieczora, Ja się boję, ty się boisz, ono się boi…

lubimyczytac.pl, Pomiędzy

Hanna Diduszko, Świat zza szafy

„Prawie się nie boję...”, Anna Onichimowska; Kokon Fantazji

Siła przyjaźni, tosimama.blogspot.se

Magda Kwiatkowska-Gadzińska, Z głową pod dywanem

Joanna Maj-Kirsz, Polecamy książki dla juniorów: z dywanem w tytule

Iwona Pietrucha, "Będę biegać"

Katarzyna, "Z punktu widzenia kota" – wakacyjna opowieść z gorącymi emocjami

Magda Litwin, Z punktu widzenia kota

 

 

Pod dywanem można się schować, gdy czujemy się niezrozumiani i nie chce nam się z nikim rozmawiać. Pod dywanem można ukryć niewygodne sprawy i przedmioty, które o nich przypominają. Gdy czegoś się wstydzimy lub jakiś temat jest kłopotliwy, gdy nie chcemy czegoś zgłębić, bo obawiamy się nieprzyjemnej prawdy o sobie, szukamy właśnie takiego miejsca. Wejście "pod dywan" bywa spotkaniem z ciemniejszą i bardziej mroczną stroną siebie samego. Według Bulbesa pod dywanem mniej słychać, co się dzieje na zewnątrz, a dodatkowo okazuje się, że mieszka pod nim Ktoś…

…czy postać spod dywanu pomoże chłopcu w trudnych chwilach? "Nie chcę rozmawiać, myśli Bulbes. Chcę wleźć do jakiejś dziury, żeby mnie wcale nie było widać. Tylko gdzie taką znaleźć?" Druga książka Anny Onichimowskiej o Bulbesie i Hani Papierek zatytułowana została "Z głową pod dywanem". To niezwykle piękna historia, której tematem jest sama relacja pary bohaterów i jej dynamika. Chodzi tu o pełną głębokich uczuć przyjaźń, która poddana została ciężkiej próbie. Zorganizowane w bibliotece spotkanie z Panią Pisarką i jej pytanie o plany na przyszłość stają się pretekstem i punktem wyjścia do refleksji o potrzebie i sensie mówienia prawdy o samym sobie. Do wypowiedzenia na głos swoich marzeń – nawet, gdy jest to obarczone ryzykiem niezrozumienia i śmiechu ze strony reszty klasy, w tym najważniejszej osoby. Bulbes (naprawdę ma na imię Olaf) przyznaje przy całej klasie, że chciałby zostać kucharzem; Hania zaś ukrywa swoje marzenie o byciu astronomem. Dziewczynka, wybierając między niewyróżnianiem się w klasie a lojalnością, sprawia Bulbesowi przykrość: "Ledwie to mówi, już żałuje, ale za późno. Chłopiec spuszcza głowę i patrzy w swoje kapcie, patrzy, nie odrywa wzroku, jakby widział je po raz pierwszy".

"Z głową pod dywanem" to świetnie napisana analiza uczuć, dynamiczny świat emocji, przeżyć, wewnętrznego głosu dzieci. Opowieść o tym, co tylko pozornie wydaje się głupstwem i co niekoniecznie zdarza się tylko dzieciom. O niby oczywistej prawdzie, że nigdy nie jest za późno, by coś naprawić. Ujęta w dwóch pomagających rozwijać wrażliwość i empatię perspektywach. Czasami przykrość jest tak duża, że aby ją zadośćuczynić należałoby zjeść dżdżownicę. Czasem kłamiemy nie po to, by kogoś skrzywdzić, ale dlatego, że się wstydzimy. Nie zawsze mówimy przecież to, co naprawdę myślimy. A dodatkowo każda relacja międzyludzka ma różne fazy i etapy. Bywa, że ludzie się od siebie oddalają i spotykają na nowo, bogatsi o kolejne doświadczenia. Anna Onichimowska napisała książkę o uczuciach, które doświadczane są po raz pierwszy: samotności, odrzuceniu, poczuciu bycia zdradzonym i zostawionym samemu. Jej pełen prostoty styl sprowadzający się do krótkich zdań świetnie oddaje sposób myślenia i mówienia dzieci. Adekwatne do niego ilustracje Oli Woldańskiej-Płocińskiej są wyraziste, skupione na postaciach (często pokazywanych z profilu) oraz ich mimice. Wokół bohaterów umieszczone są rekwizyty i skojarzenia nawiązujące do treści. Do podkreślenia tego, co ważne, zaangażowana została nawet czcionka – zróżnicowana, wydobywająca istotne słowa.

Joanna Maj-Kirsz

www.juniorowo.pl

 


książka >

 

 

Design Marta Maro