Anna Onichimowska


o mnie
książki

• ważniejsze publikacje

• spolszczenia i antologie

• wydania obcojęzyczne

• książki czytane

• recenzje

• zapowiedzi


scenariusze

trofea

kontakt

przyjaciele
fotografie


 

 

Ewa Gruda, Wiele domów, wiele spraw

Małgorzata Kąkiel, Drugie życie Michałka

Irena Bolek, Magia rodzinna

Ewa Gruda, Bez zbędnych słów

Anna S. Dębowska, Najważniejsze, żeby się nie nudzić

Izabela Milcrut, Samotne wyspy i storczyk

Grażyna Lewandowicz, Maciek duch niezwykły

Anna Romanowska, Jej światy

Anna Mazurkiewicz, Bariera ochronna

Grzegorz Leszczyński rozmawia z Anną Onichimowską

Danuta Świerczyńska-Jelonek, Świetna książka!

Hanna Bielawska-Adamik, Zza polarnego kręgu

Hanna Bielawska-Adamik, ...i co dalej?!

Judytka Berłowska rozmawia z Anną Onichimowską o końcu świata i poziomkach

Anna Horodecka, Rodzinne szaleństwa

Danuta Świerczyńska-Jelonek, Dom, wiatr, pustynia i buty

Anna Maria Krajewska, Coś nowego?

Marek Ławrynowicz, Oczyszczającą siła katastrofy

Ewa Gruda, Bardzo trudne puzzle

Małgorzata Sucharska, ...

Małgorzata Sucharska, ...

Katarzyna Kotowska, Zabawy z wyobraźnią

Hanna Lebecka, Za rok - Bolonia

Danuta Świerczyńska-Jelonek, Mogę, jeśli myślę, że mogę

Barbara Tylicka, Dzieciństwo jak baśń

Internetowa Księgarnia Gandalf, Recenzje czytelników "Hera moja miłość"

Ruch Teatralny 5/98, Wpadł słoń do szafy w Animacji

Barbara Szargot, Pogromcy duchów i ich adwersarze

Damian Gajda, Trzecie oko - Anna Onichimowska

Ewa Gruda, Zmyślone…

Joanna Olech, Pięć, dziesięć i trochę więcej

Ewa Gruda, Ciepło – zimno

Ewa Zienkiewicz, Mali Pisarze

Damian Gajda, Nastolatek w darkroomie

o książce Koniec gry

Ewa Gruda, Rajski ptak

Agnieszka Grzegorzewska, Recenzja "Pomiędzy"

Marek Ławrynowicz, Opowieści cokolwiek niesamowite

Ewa Gruda, Inny, nieznany...

tamaryszek, po mię dzy

Damian Gajda rozmawia z Anną Onichimowską

Jarosław Czechowicz, "Pomiędzy" Anna Onichimowska

Anna Onichimowska i Agata Dudek "Tajemnica Malutkiej"

Ula, Czas meteorów, czyli różnimy się!

Ania Mischke, miasto dzieci.pl

Wojciech Chmielewski, Baśnie z III RP

Agaczyta.blox.pl, Pomiędzy

Agnieszka Hałubiec, Pomiędzy może zdarzyć się wszystko

Olga Zarzycka, Nie bój się demonów

miniformy.blox.pl, Piecyk, czapeczka i budyń

Sabina Bauman, Wszystko jest możliwe, Nowe Książki 2/2013

Anna Grzyb, Pomiędzy Anna Onichimowska

Marta Kusz, Historie o książkach: Opowiadanie to niedoceniany gatunek literacki

Zupa z gwoździa / tamaryszkowe pre-teksty

Zupa z gwoździa / radiokrakow.pl

Zupa z gwoździa, Agnieszka Grzegorzewska / ksiazka.net.pl

Marta Kusz, „Zupa z gwoździa” Anna Onichimowska

Dominik Borowski, Między heteroseksualizmem a homoseksualizmem… O odkrywaniu orientacji seksualnej w powieści Koniec gry Anny Onichimowskiej

zakladka-do-ksiazki, Piecyk, czapeczka i budyń Anny Onichimowskiej

Dziewczynka z guzikiem, Piecyk, czapeczka i budyń

Magdalena Kwiatkowska-Gadzińska, Za szafą

Basia Pelc, Dzień czekolady

Sylwia Kępa, Pomiędzy

Czytająca mama, Koniec gry

Danuta Świerczyńska-Jelonek, Prawie się nie boję…

Nasz świat wypełniony książkami, Prawie się nie boję...

Od rana do wieczora, Ja się boję, ty się boisz, ono się boi…

lubimyczytac.pl, Pomiędzy

Hanna Diduszko, Świat zza szafy

„Prawie się nie boję...”, Anna Onichimowska; Kokon Fantazji

Siła przyjaźni, tosimama.blogspot.se

Magda Kwiatkowska-Gadzińska, Z głową pod dywanem

Joanna Maj-Kirsz, Polecamy książki dla juniorów: z dywanem w tytule

 

 

W wywiadzie udzielonym "Dziennikowi Łódzkiemu" na pytanie, czy jest jakiś gotowy przepis na ciekawą książkę, Anna Onichimowska tak odpowiedziała:

"Nie. Myślę, że każda powieść musi być trochę humorystyczna, trochę pouczająca i koniecznie mieć zaskakujące zakończenie. Tak naprawdę chciałabym, by dzieci czytając moje książki nie nudziły się, w napięciu obserwowały rozwój akcji i nie potrafiły przewidzieć następnych zdarzeń". To swoje pisarskie credo autorka realizuje bardzo konsekwentnie;na początku była m.in. właśnie wznowiona staraniem Wydawnictwa "Literatura" powieść Duch starej kamienicy.

Jej bohaterem, a zarazem narratorem jest tytułowy duch, ale jaki! Pod każdym względem nietypowy. W odróżnieniu od rodziców i rodzeństwa nosi zwykłe imię - Maciek i nie lubi swojej profesji. O sobie mówi tak: "nigdy nie lubiłem nikogo straszyć, łańcuchy obcierały mi pięty, a kula u nogi wydawała się czymś zbędnym i w najwyższym stopniu kłopotliwym". Maciek jest duchem, można powiedzieć, na wskroś ludzkim. Marznie, choruje, dba o kondycję zjeżdżając po poręczy schodów w kamienicy, ma przyjaciół i wrogów, kocha swój strych, nie wstydzi się przyznać do własnych uczuć. "A teraz leżę i jest mi źle. Chciałbym sobie pogrymasić, popieścić się, pożalić, a nie bardzo mam komu". Sytuacje, jakie mu się przydarzają, są zabawne i pouczające, jak choćby fakt wypicia przez Maćka całej butelki syropu na spirytusie. Zabawne są sprzeczki ze sroką Wiesławą-Joanną, które przypominają starą maksymę "kto się czubi, ten się lubi". Mimo pozornych konfliktów Wiesława-Joanna dba o Maćka, a on nie pozwala jej zjeść.

Życie w starej kamienicy nie upływa wszakże bez trosk. Wszyscy mają jeden kłopot, a są nim wszechobecne mrówki faraona. Żeby się ich pozbyć, nie pomagają najbardziej nawet wyrafinowane sposoby i specjalnie sprowadzane ekipy do niszczenia niepożądanych lokatorów. Nie pomaga nic, niewygodnych mieszkańców udaje się wyeksmitować dopiero podstępem.

Świat Maćka i jego przyjaciół jest pogodny, a sam bohater jest duchem, z którym warto się zaprzyjaźnić.

Nie nudziłam się czytając książkę Onichimowskiej, z zainteresowaniem śledziłam rozwój akcji i zastanawiałam się nad sposobem pozbycia się mrówek faraona. Dawka humoru zawartego zwłaszcza w zabawnych dialogach między Maćkiem a Wiesławą-Joanną przyda się z pewnością każdemu."

Guliwer, 2/99

 


książka >

 


Design Marta Maro